เช้านี้เป็นเช้าที่สดใส

 

เช้านี้เป็นเช้าที่กล้าเปิดดูทีวีดูข่าว

 

เช้านี้เป็นเช้าที่กล้าเปิดดูเวปกีฬา

 

เช้านี้เป็นเช้าที่ยิ้มได้ตั้งแต่เมื่อคืน

 

เพราะสุขใดเหล่าจะสุขเท่า หงส์ชนะผี

 

 

 

 

 

 

คืนอันบ้าคลั่ง

 

หลังจากหงส์พ่ายมาสี่นัดรวด ทุกอย่าง ดูจะเป็นใจ ให้หงส์น่าจะแพ้แมนยู เมื่อคืน

 

แต่ก็แทบไม่น่าเชื่อ นี่แหละมั้งสเน่ห์ของหงส์ ที่เรียกว่า "Super Comeback"

 

เมื่อคืนหาที่ดู บอล แทบไม่ได้

 

ที่ไหนก็เต็ม จนตัดใจไปนั่งเดหลี

 

นั่งแบบมองเห็นจอลิบๆ

 

จอร์ทใส่เสื้อแมนยู พาแฟนมาอวด

 

ผมไปกะเป้

 

พี่แซนด์ตามมาสมทบทีหลัง

 

บรรยากาศยังสุดยอดเช่นเดิม

 

มีแต่แฟนผีคอยกดดัน

 

แต่ขอโทษครับ

 

ที่นี่ Anfield

 

 

ถ้าถามใจผมนะ

 

ผมอยากไล่ราฟาออกจากทีมเต็มประดา

 

แต่พอราฟาทำชนะแมตซ์นี้ ทุกอย่างที่ราฟาเคยทำ มันมีค่าเท่ากับศูนย์เลย

 

มันกลับมาสู่จุดเริ่มต้นและการลุ้นแชมป์อีกครั้ง

 

 

ตอนตอร์เรสยิงเข้าไปลูกแรก

 

ผมไม่ได้สติแล้ว เพราะมามาก

 

แต่รู้ตัวนะ ว่าแหกปาก และกระโดดสะใจดังมากกกกกกกกกกกกก

 

กระนั้น มันก็ยังกดดันอยู่เพราะนำแค่ลูกเดียว

 

แฟนผีก็คอยโห่ คอยด่า คอยพูดจากระแนะกระแหน อยู่ไม่ห่าง

 

 

ตอนที่เห็นกรรมการบอกว่า ทดเวลา ห้านาที

 

ผมจะตะโกนด่า แบบไม่เกรงใจเด็กผีนับแสนว่า

 

"พ่อใครตายในสนามหว่ะ "

 

จนเด็กผีหันมามองจะมีเรื่องเป็นพักๆ

 

"กลัวที่ไหนล่ะ ถ้ากลัว ก้อเสียชาติเกิดมาเป็นเด็กเกษตร"

 

และในที่สุด ความกดดัน ทุกอย่าง

 

ความสะใจ ความดีใจ ความมันส์ มันส์กว่ามีเซ็กส์ มันส์กว่าถูกหวย มันส์กว่าสูบกัญชา มันส์กว่าดูทรานฟอร์มเมอร์ มันส์กว่า ทุกสิ่งบนโลกที่ผมเคยเจอ

 

คือเอ็นก๊อก หลุดเดี่ยว ไปยิงฝังผี

 

ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้ ตะโกน และกระโดด หมุนไปทั้งตัวด้วยความสะใจ

 

อายไหม อาย

 

แต่สะใจไหม สะใจ

 

กลัวไหม ไม่กลัว

 

ให้ทำอีก ทำ ถ้าทุกครั้งที่ชนะผีได้

 

เพราะมันจะตบปากหมาไปอีกนานนนนน

 

 

ผมก็ไม่ใช่เกรียน ไม่ใช่คนชอบเยาะเย้ยถากถางอะไรใคร

 

แต่ผมก้อรู้ใครเค้าใจเราดีว่า

 

"เรารู้ว่า นายเจ็บ"

 

This is Anfield

 

and You 'll never walk alone

燎原火
26 ต.ค. 2552 เวลา 08:49 น.

 

ชื่อ

อีเมลล์

เว็บไซต์

ข้อความทดสอบ

โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่